De vuurtoren aan de Zuid-Hollandse kust, ooit een baken voor zeevaarders, wordt in dit project opnieuw tot leven gewekt niet langer als gids voor schepen, maar als lichtend huis voor zijn bewoners. Binnen deze transformatie zette ik mijn eerste stappen als lichtontwerper. De opgave was het creëren van een lichtplan dat de historische ziel van de toren verbindt met de intimiteit van een moderne woning. Tussen ruw beton, ronde muren en smalle vensters zocht ik naar balans: een samenspel van sfeer, functionaliteit en beleving.

Elke ruimte kreeg een eigen lichtidentiteit. In de keuken weerspiegelt een zacht, dynamisch lichtspel de voortdurende beweging van de zee; het licht lijkt te golven, alsof het water de muren aanraakt. In het kantoor verwijst helder, gefocust licht naar het oorspronkelijke vuurtorenlicht een symbool van richting en concentratie. De slaapkamer is gehuld in diffuus licht dat door ribbelglas wordt gebroken, een subtiele verwijzing naar het oude spreidingsglas van de torenlens, waardoor het verleden tastbaar aanwezig blijft.

Zo ontstond een lichtontwerp waarin daglicht en kunstlicht elkaar aanvullen als eb en vloed. De verlichting vertelt het verhaal van de toren: een ruimte die ooit de horizon verlichtte, maar nu het dagelijks leven van zijn bewoners in een nieuwe gloed zet.